Valentin Grigoryeviç Rasputin (1937-2015), eserleri Rus edebiyatının klasikleri arasına girmiş, büyük sanatsal gücüyle yirminci yüzyıla damgasını vurmuş bir yazardır. Canlı, duru bir dili vardır ve Rasputin’in doğduğu Sibirya’dan beslenen bu dil, Rusya’nın engin ruhsal iklimini yansıtır. İlk romanı olan, 1967 tarihli Mariya İçin Para‘dan, son romanı olan 2003 tarihli İvan’ın Kızı, İvan’ın Annesi‘ne dek Rasputin’in başlıca konusu, doğa ve toplum içinde kendine yer arayan insan, özellikle de kadın olmuştur. Onun kadın kahramanları doğadan beslenen güçleriyle öne çıkar.

İlk ve Son, yazarın Sovyet dönemine ait ilk eseriyle Sovyet sonrası döneme ait son eserleri olan Mariya İçin Para ile İvan’ın Kızı, İvan’ın Annesi‘ni bir araya getirerek, aynı zamanda okura bir yazarın tarihiyle Rusya tarihinin çarpıcı birlikteliğini görme fırsatı sunuyor. Zaman içinde değişmeyen şey, insanın varlığı için bir yer arayışı ve hayatına anlam katma çabasıdır. “Sovyet Tolstoy’u,” “Son klasik” gibi isimlerle anılmış olan Rasputin, kendisinin de övgüyle bahsettiği Andrey Platonov’un geleneğinden besleniyor.